จังหวัดกาฬสินธุ์ ตั้งอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย มีพื้นที่ประมาณ 6,946 ตร.กม. มีประชากรเกือบ 1 ล้านคน (ปี 65) มีลักษณะภูมิประเทศหลากหลาย ทั้งภูเขาและที่ราบลุ่มริมแม่น้ำ. คำขวัญเด่นคือ “หลวงพ่อองค์ดำลือเลื่อง เมืองฟ้าแดดสงยาง โปงลางเลิศล้ำ วัฒนธรรมผู้ไทย ผ้าไหมแพรวา ผาเสวยภูพาน มหาธารลำปาว ไดโนเสาร์สัตว์โลกล้านปี” โดยมีชื่อเสียงด้านประวัติศาสตร์ (ฟอสซิลไดโนเสาร์, เมืองฟ้าแดดสงยาง), วัฒนธรรมภูไท, ผ้าไหมแพรวา, และแหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติอย่างเขื่อนลำปาว.
ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง ห่างจากกรุงเทพฯ ประมาณ 519 กม.
อาณาเขต: ทิศเหนือติดสกลนคร/อุดรธานี, ทิศใต้ติดร้อยเอ็ด/มหาสารคาม, ทิศตะวันออกติดร้อยเอ็ด/มุกดาหาร, ทิศตะวันตกติดมหาสารคาม/ขอนแก่น.
การปกครอง: 18 อำเภอ, 135 ตำบล, 1,584 หมู่บ้าน (ข้อมูลปี 65/66).
ตราสัญลักษณ์: รูปบึงใหญ่ที่มีน้ำสีดำ (กาฬสินธุ์=น้ำดำ) แสดงถึงความอุดมสมบูรณ์.
ต้นไม้ประจำจังหวัด: ต้นมะหาด (ไม้พระราชทาน).
จุดเด่นและแหล่งท่องเที่ยวสำคัญ
โบราณคดี: แหล่งไดโนเสาร์ (ภูลาน้ำจั้น), เมืองฟ้าแดดสงยาง (แหล่งอารยธรรมโบราณ).
วัฒนธรรม: ชุมชนวัฒนธรรมภูไท, ผ้าไหมแพรวา.
ธรรมชาติ: เขื่อนลำปาว, ผาเสวยภูพาน, ภูพาน (แหล่งต้นน้ำ).
ผลิตภัณฑ์ชุมชน: สินค้า OTOP และผลิตภัณฑ์ชุมชนที่มีคุณภาพ.
เศรษฐกิจ
เน้นเกษตรปลอดภัย และการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมและเกษตร.
ปลูกข้าวหอมมะลิได้ตลอดปี.
